Быелгы ел – Сарык елы,
Унике айның патшасы.
Җиргә бәхет алып килсен,
Бәлаләрдән сакласын!

Килеп керде, түргә узды,
Тирләп-пешеп, уттай янып.
Быел кыш җылы була дип,
Тунын куйды өстеннән салып.

Йомшак җылы ап-ак туны,
Күмер кебек күзләре.
Тоякларын аерып басып,
Ап-ак карга тезләнде.

Сүз бирде, ихлас күңелдән:
“Булырмын сезгә терәк.
Бер-беребезгә ярдәм итешеп,
Эшләргә генә кирәк.

Безне симертәләр Корбанга,
Тиремнән тун тегәләр.
Йонымны кыркып, эрләп-бәйләп,
Оекбаш-бияләй кияләр.

Тамак та тук, өс-башы бөтен,
Аяк-куллар җылыда.
Ап-актан киенеп килде
Кар бабай, Кар кызы да.

Чын бәхетнең ләзәтеннән
Сарык эчми исерде.
12 сукканны да көтми,
Сәгать телен күчерде.

Әйдәгез, халкым, Яңа елны
Коръән укып каршылыйк!
Ил кайгысын бергә чишик,
Аллаһы барын онытмыйк!