Эт елына багышлау

21ebdfa64f0294a0d6aae7b70604e50b-1024x6835 февральдә Кытай календаре буенча, ниһаять, яңа “дуңгыз” елы килеп җитә, һәм кытайлылар исәпләвенчә, тормыш шул дуңгыз холкы буенча салмак кына дәвам итәчәк. Ә моңа кадәр без әле эт елында яшәгән идек. Кайсысы яхшырак булуын тормыш күрсәтер. Тик безгә, татарларга, эт елы да, эт холкы да, төс-кыяфете дә якынрак бит, әйеме? Шул уңайдан кайбер күзәтүләрем белән уртаклашырга телим.

Умка ашарга бара

Мин үзем, инде белгә­негезчә, гомер буе Себер як­ларында, Яңа Уренгойда эшләдем. Беренче килгән көн­­нәремдә мине бөтен нәрсә дә гаҗәпләндерә иде. Монда бөтен нәрсә дә башкача, “Җир”дәге кебек түгел иде. Без нин­дидер утрауда яши идек кебек. Иң гаҗәпләндергәне шул — этләрнең күп булуы. Кая карама — этләр. Вагон шәһәрчегендә дә, предприятиеләрдә дә, бигрәк тә ашханә тирәсендә алар күп бөтерелә. Шунысы гаҗәп — алар беркайчан да усаллык күрсәтеп, кешеләргә ырылдамый да, ташланмый да иделәр.

Шулай беркөн, эшем күп булып, бөтен эшчеләр бе­лән бергә вахта автобусына утырып, ашханәгә барырга өлгермәдем. Эшем беткәч, шәһәр автобусына таба киттем. Үткән гасырның 80нче елларында Уренгойда автобуслар ике мар­шрут буенча гына йөри иде — беренче санлысы аэропорт белән Яңа Уренгойдагы “Шайба” кибете арасында, икенчесе шул ук аэропорттан алып “Уренгойтрубопроводстрой” автопредприятиесенә кадәр.

originalМин беренчесенә утырдым да тәрәзәгә карап барам. Менә автобус “Вагонгородок” тукталышына килеп җитте. Ишекләре ачылды, һәм урамнан башта  зур гына эт килеп керде, аның артыннан ике ир-егет күренде. Берсе шаяртып: “Көмәнле хатынга урын бирегез”, — диде. Карасам, чыннан да этнең корсагы бар иде. Үзе акыллы эткә охшаган, күзләре тирән, тиресе соры, йонлач, ә колаклары тырпайган. “Бу этнең йоны кышын куянныкы кебек акка әйләнә микән?” дип уйлап барган арада икенче тукталышка килеп җиттек. Эт яткан урыныннан торды да, башын ишеккә тыгып, як-ягына каранды һәм тагын урынына барып ятты. Шулай тора-ята дүрт тукталыш үттек без. Бишенчесендә, “АТП-7” дип аталган тукталышта, төшеп калды бу һәм “Молодежная” дип аталган ашханәгә таба юртып китте. Аңа автобустагы кешеләрнең хәйран калып карап торуы да, җирле этләрнең мондый әрсезлегеннән авызлары ачылып калуы да “нипачум” иде кебек. Башын югары күтәреп, булачак ана ашарга бара иде. Ә мин тагын бер тукталыштан соң төшеп, СУ-8 ашханәсенә юнәлдем. Менә башсыз диген инде этләрне!

 

Сергей Петрович

Сергей Петрович СУ-27 “Уренгойтрубопроводстрой” оешмасында эретеп ябыштыручы булып эшли. Бик яхшы белгеч, куллары алтын кеше ул. 1220 мм диаметрлы торбаларны шулай оста иттереп ябыштыра ки – ис китәрлек. Җөе туп-туры, ялт итеп тора. Бервакыт аңа, шундый яхшы эше өчен, ике көнлек ял, яңа тун һәм унты бирделәр. Ә башында эт бүреге бар иде инде.

Ял уңаеннан Петрович шыгырдап торган унтыларын, сап-сары тунын киеп алды да Ва­гон шәһәрчегенә, якташлары яны­на кунакка китте. Кышын Себер­дә көннәр бик кыска бит – кояш иртәнге уннар тирәсендә чыгып күренә дә төштән соң баеп та куя.

Менә героебыз яңа кием­нәрендә балкып, Вагон шә­һәрчеге буйлап атлап бара. Ул барган саен вагоннар астыннан этләр чыгып аңа иярә баралар һәм, берсен-берсе уздырып, һау да һау өрәләр. Тимиләр дә, якын да килмиләр, тик өрәләр генә. Әлбәттә, бу хезмәт ге­роеның күтәренке күңелен төшерә. Тиргә батып, йөзен сытып дусларының вагонына килеп керә ул.

Якташлары тундрадан чыккан Сергей Петровичны зурлап каршылыйлар, бергәләшеп көмешке салып алалар, кәеф-сафа корып утыралар. Тик Петрович урамдагы хәлләрне аларга сөйләми, караңгы төш­кәч, тагын яңа тунын, эт бүреген, шыгырдап торган унтыларын киеп, кайту юлына чыга. Ни гаҗәп, тагын шул ук хәл кабатлана — этләр аны СУ-27 базасына барып җиткәнче өрә-өрә озаталар.

Иртән эшенә баргач, хез­мәттәшләре ялны ничек үт­кәргәне турында сораша башлыйлар, әлбәттә. Сергей Петрович, ачуыннан, барысын да сөйләп бирә. Ирләргә шул гына кирәк тә инде, көлә-көлә, берсе — эт бүрегеңне ташла, ди, икенчесе тунның үләксәдән тегелгән булуын искәртә, өченчесе шыгырдавык унтыга сылтый. Тик берсе генә эшлекле киңәш бирә: “Аптекага бар да аю мае са­тып ал һәм туныңның кү­рен­мәгән бер җиренә сөрт”, — ди.

Икенче юлы дусларын кү­рергә барганда Петрович шулай эшли дә. Ә урамга чыккач, ни күрсен: этләр койрыкларын бот арасына кыстырып кайсы кайда йөгереп качалар. Берсе дә аю маена каршы тавыш күтәрергә кыймый. Ә Сергей Петрович, тундрада кем хуҗа булуын күрсәтеп, унтыларын шыгырдатып, үз эшләре буенча китеп бара…

 

Хәмзә МОРТАЗИН.

«Бердәмлек».

Просмотров: 541

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Можно использовать следующие HTML-теги и атрибуты: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>