Үтә айлар, үтә еллар,
Сизмичә дә калабыз.
Инде Арслан елын да
Тарихларга салабыз.
Менә бүген ишек кага
Куркак Куян елыбыз.
Зур өметләр генә баглап,
Аны көтеп калабыз. Читать полностью
Урман юлында (Хикәя)
4нче бүлек
Әхәт, ашыга-ашыга, бабалары йортына таба юнәлде. Юл буе башында мең төрле уй бөтерелде. Ничек итеп картларга бу хәбәрне җиткерергә? Артык шатланудан әбисенең чире кузгалып китмәсен иде бит. Бабаларына барып җиткәнче уйларының очына чыга алмады ул. Аптырагач, ни булса — шул булыр дип, капка келәсен күтәрде. Ишегалдында йөгереп йөргән кош-корт, җил-җил атлап кергән Әхәткә юл биргәндәй, тирә-якка сибелделәр. Юкәле тау артына тәгәрәп төшеп баручы кояш соңгы нурлары белән ишек-тәрәзәләрне иркәләде. Әйтерсең лә йортыгызга шатлык килә, каршы алыгыз дип, картларны чакыра. Сап-сары итеп ышкып юылган баскыч төбендә аяк киемен салып, оекбашларын каккалап, Әхәт өй эченә узды, көр тавыш белән сәлам бирде. Читать полностью
Урман юлында (Хикәя)
3нче бүлек
Көзен караңгы тиз төшә. Күзләргә эленгән йокы пәрдәсен үгезләр мышнавы, арба тәгәрмәчләре шыгырдавы ерта. Ике туган, бер-берсенә елышып, сөйләшеп туялмыйлар. Читать полностью
Урман юлында (Хикәя)
2нче бүлек
Юл яңгырдан соң җебегән, үгезләр әкрен генә, үз җайларына атлыйлар. Рәхимҗан башыннан узганнарны әкрен генә, тирән кичерешләр аша бәян итте. Читать полностью
Ул минем яраткан җиңгәм иде
Мин сезгә гап-гади башкорт хатыны — яраткан җиңгәм Минзия Әмиргали кызы Муллагильдина турында сөйләргә телим. Яратып хөрмәт иткән кешебез 30 июльнең кояшлы матур көнендә, безне зур кайгыга салып, бакыйлыкка күчте. Абыем белән алар 60 ел буе тигез гомер иттеләр. Читать полностью Урман юлында (Хикәя)
1нче бүлек
1946 елның көзе аеруча яңгырлы һәм салкын килде. ”Большевик” колхозы игенчеләре уңышны тиз арада җыеп алырга тырышсалар да, дәүләткә икмәк тапшыруны тиешенчә үти алмадылар. Шуңа күрә райком әгъзалары ”Большевик” колхозына ярдәмгә ике чылбырлы трактор җибәрергә дигән карар чыгардылар. Читать полностью
Самарцы – почетные граждане в Оренбуржье
Газутдинов Х.Ш. на склоне лет
Много общего в биографиях этих четырех наших соплеменников-земляков, славно поработавших в разных коллективах Оренбургской области и ставших почетными гражданами ее муниципальных образований. Родившись на самарской земле, они испытали трудности военного детства, а, получив соответствующее образование, многие годы отдали трудовой и общественной деятельности на малой родине, десятилетиями руководя различными организациями. Их вклад в общее дело отмечен и другими почетными званиями, а также государственными наградами.
Читать полностью
Яңа ел, яхшылыклар алып кил җиргә!
Бу шигыремне 2022 елны каршы алганда язган идем. Инде бер ел үтсә дә, аны укучыларга тәкъдим итәргә булдым әле. Хәзер инде Яңа 2023 елга өметләр багълап яшик!
Килер әле яхшы көннәр,
Кул биреп күрешербез.
Туганнарны-балаларны кочып,
Хәлләрен белешербез.
Күңеле миһербанлык белән тулы
Рафаэль кызы Гөлназ Нураева
«Өлкәннәр мине үз кызларыдай күрә, алар да минем якын кешеләремә әйләнделәр инде”, — ди алты ел социаль хезмәткәр булып эшләүче милләттәшебез – Рафаэль кызы Гөлназ Нураева. Читать полностью
И нужен стал берег турецкий
Ахмет Тимер
Бугульминская земля в период вхождения в Самарскую губернию стала родиной А.Р. Яруллина – известного турецкого ученого-языковеда, признанного во всем мире специалиста по древнемонгольским и тюркским письменным памятникам.
Ахмет Рашидович(в Турции его знают как Ахмета Тимера) был не только историком, но и талантливым публицистом, а также переводчиком. Кроме родного татарского языка, он свободно владел турецким, китайским, монгольским, немецким, английским, французским, венгерским и русским. Свои научные труды профессор писал на пяти языках и оставил после себя свыше 250 публикаций. Самарский период его жизни длился 8-10 лет, татарстанский – 9 лет, германский –12, а турецкий – более шести десятилетий. Нелегально удалившись из Советского Союза летом 1929 года, он эту страну и своих родителей больше не видел. Читать полностью
Аллаһыга да, заманага да зарланмагыз
Почта бүләкләрендә 2023 елның беренче яртыеллыгына язылу кампаниясе бара.
Үткән елларда өлкә авыллары арасында Мәчәләй авылы “Бердәмлек”кә язылу буенча беренче урында бара иде. Халык аны бик яратып укый. Милли газетабызда чыккан мәкаләләрне, туган көннәр белән котлауларны, хикәяләрне һәм яңалыкларны көтеп алабыз. Бүгенге көндә “Бердәмлек” газетасы югары биеклекне яулады. Алга таба да шулай булсын, югалып калмасын, үз кыйбласын югалтмыйча һаман алга барсын иде. Читать полностью
Погасла яркая звезда среди татарок
Ф.М. Наврузова, 1912 год
Под таким названием в уфимской газете «Тормыш» («Жизнь») увидела свет в феврале 1914 года статья о только что преданной самарской земле просветительнице и журналистке Ф.М. Наврузовой, которая, считая себя созданной для борьбы за права татарских женщин, всю свою недолгую жизнь посвятила этому. Заметными вехами на пути служения Фариды Муртазовны прогрессу нации стали города Чистополь Казанской губернии и Томск, а также деревня Каракашлы Бугульминского уезда Самарской губернии. На похороны Фариды ханум в этой деревне прибыло более полутора тысяч человек из окрестных сел, причем в них были приостановлены занятия в школах. Практически все татарские СМИ царской России разместили некрологи об этом печальном событии, а упомянутая «Тормыш», опубликовав в ряде номеров около ста телеграмм-соболезнований из разных мест, вынуждена была извиниться перед читателями за то, что порядка двухсот таких откликов напечатать на своих страницах уже не в состоянии.
Читать полностью
Первая книга – в 23 года, последняя – в 88 лет
А.Баттал Таймас
Он был заядлым библиоманом, считавшим потерянными дни, проведенные без уединения с книгой, и всю богатую на трудности жизнь занимавшимся самообразованием. Знание нескольких языков, опыт преподавания в отечественных медресе и острое перо журналиста сделали общественного деятеля Г.Г. Батталова небезызвестным еще в царской России. Но популярность как историк и писатель, литератор и языковед этот уроженец самарской земли приобрел за рубежом, где жил с начала 20-х годов прошлого века, так как не принял советскую власть. Сначала была Финляндия, потом Турция. В последней он стал Абдуллой Батталом Таймасом, который создавал и публиковал свои труды почти до конца пребывания на свете. Крупный турецкий ученый Али Биринджи так отзывался о Таймасе: «Он, вероятно, является одним из самых достойных и преданных писателей тюркского мира ХХ века…»
Читать полностью